चारोळी म्हणजे

चारोळी म्हणजे काही नाही
चार ओळींचा घोळ आहे
तुम्हाला आणि मला सोपी वाटली तरी
यात खूप मोठा झोल आहे ;-)

-- आनंद काळे

आई

क्षणात सारे विसरून जाईन
फक्त तुझा सहवास असु दे
हजार चिंतांनी भरले डोके
यावर असाच तुझा हात फिरू दे

--आनंद काळे

सर

सरीवर सर गार पडे अंगावरी
गारवाही हा बघ हलके गुदगुल्या करी
पहिल्या पावसात सखे तुझी साथ न्यारी
आनंदात या बघ सखे पापणीही झाली भारी

-- आनंद काळे

भेट

दिस झाले तशे फार
नाही शब्दांचीही भेट
आज मिठित तु सखे
तरी का दाटु आला तुझा कंठ

-- आनंद काळे

आठवण

कालची रात्र एकटयानेच जागून काढली

जुण्या आठवणींनी सर भिजत राहिली

डोळा लागला आणि समोर तूच उभी

पहाटेने मग ती खोटि अस्तित्वे पुसून काढली

--आनंद काळे

दोन पाकळ्या

तुझ्या त्या अवखळ अदांची

आज मला आठवण येतेय

गळ्यातली चैन पकडलेल्या

त्या दोन पाकळ्यांची आज आठवण येतेय

--आनंद काळे

उशीर

आजहि तु उशीरा येणार
आजहि माझा जिव कासाविस होणार
लडिवाळिक मग चेहरा करुनी
आजहि तुझा नवाच बहाणा असणार

-- आनंद काळे

विरह

काही माणसे खुप हवीशी वाटतात
घालवलेले प्रत्येक क्षण आठवणीत रुतून बसतात
अचानक वेळेचे आणि काळाचे गणित जुळते
क्षणात नजरेसमोर ती परकी होऊन जातात

-- आनंद काळे

त्रास

असे अनोळखी मी तुझसाठी
परी एक सांगू पाहतो
नकॊ अश्रु ढाळू तु सखे
तो अश्रु गालांना त्रास देऊ पाहतो

-- आनंद काळे

ती एक शांत सांज होती
ती दुर पाठमोरी जात होती
न जाणो पण का कश्याने
सागराची खारी लाट डोळ्यात होती

--आनंद काळे